Środkowa część doliny Dunacja zdominowana jest przez dwa zbiorniki zaporowe: Rożnowski (1941 r.) i Czchowski (1948 r.). Zbiorniki te z uwagi na kilkudziesięcioletni okres funkcjonowania zostały znacząco wypłycone przez co powstało na nich wiele wartościowych przyrodniczo środowisk. Szczególnie cenne są cofki obu zbiorników, gdzie znajdują się rozległe tereny podmokłe (okresowo zalewane): łąki, turzycowiska, trzcinowiska i łozowiska. Szczególnie duży obszar zajmują one w okolicach Kurowa. Dodatkowo w ujścia Łososiny i Dunacja do Zbiornika Czchowskiego oraz w ujściu Dunacja do Zbiornika Rożnowskiego utworzyły się duże wyspy: zalesiona (Czchowski) i półotwarte (Rożnowski). Samo koryto Dunacja, zarówno powyżej jak i poniżej zbiorników ma charakter rzeki górskiej, chociaż z uwagi na bliskość drogi i zabudowań jest znacząco odlesione i nie ma znaczącej wartości przyrodniczej. Dopiero poniżej Domosławic przekształca się w koryto rzeki podgórskiej z licznymi wyspami i skarpami, który to odcinek jest interesujący przyrodniczo. Natomiast bardzo cenna jest dolina Łososiny (dopływ Dunajca). Niestety po powodzi w 1997 r. została ona w dużym stopniu uregulowana (szczególnie w górnym odcinku). Jednakże środkowy odcinek tej doliny, między Łososinami Górną i Dolną ma nadal charakter naturalny. Koryto tej rzeki jest kamieniste a miejscami wręcz skaliste. Brzegi porośnięte są jeszcze rozległymi lasami łęgowymi. Najcenniejsze miejsca znajdują się koło miejscowości Młynne, Streszyce i Ujanowice.