Jest to nowa ostoja zaproponowana w 2008 r., a wyznaczona w 2009 r. Jej fragment - masyw Mogielicy i Jasienia, był już zaakceptowany przez OTOP jako obszar spełniający kryteria IBA w 2005 r. Ostoja ta znajduje się w centralnej części Beskidu Wyspowego (ok. 143 km2) [49°59'- 49°74'N; 20°13'-20°36'E]. Znajduje się w Województwie Małopolskim, w powiecie limanowskim, na terenie Nadleśnictwa Limanowa. Jest jedną z ważniejszych krajowych ostoi ptaków górskich i leśnych m.in. sów, dzięciołów i kuraków. Ostoja ta obejmuje grupę najwyższych (800-1170 m n.p.m.) zalesionych szczytów skupionych wokół dorzecza górnej Łososiny: Mogielicę, Jasień, Łopień, Ćwilin, Śnieżnicę, Ogorzałą, a także ich otoczenie. Teren ten zlokalizowany jest na północ od Gorców pomiędzy Mszaną Dolną i Limanową, 50-80 km na południowy-wschód od Krakowa.
Na krajobraz Beskidu Wyspowego składają się izolowane i zalesione masywy oraz zagospodarowane doliny. Ostoję w większości pokrywają lasy reglowe (ok. 70% powierzchni). Obecnie w lasach prywatnych, usytuowanych głównie u podnóży gór, dominują nasadzone bory. Na gruntach Nadleśnictwa Limanowa w wyższych partiach masywu Mogielicy i Jasienia oraz Śnieżnicy dużą powierzchnię zajmują buczyny. Miejscami występują jaworzyny i lasy klonowo-lipowe. Jedliny porastają głównie zbocza dolin rzek i potoków w ich środkowych odcinkach. Pod szczytami Mogielicy i Ćwilina zachowały się reliktowe płaty świerkowych borów górnoreglowych, a na Łopieniu bagienna świerczyna. Enklawy starszych dolnoreglowych borów mieszanych znajdują się także pod pozostałymi szczytami. W niższych partiach występują lasy mieszane oraz fragmenty grądów. W dolinach rzek i potoków miejscami zachowały się lasy łęgowe oraz olszyny. Najstarsze i najmniej przekształcone drzewostany (zajmujące ok. 20% powierzchni leśnej) występują głównie w miejscach trudno dostępnych (skalistych i podmokłych). Partie szczytowe gór zajmują rozległe polany z których rozciągają się malownicze panoramy na całe Karpaty Zachodnie. W rejonach przełęczy oraz w Pieninkach Skrzydlańskich liczne są pastwiska i łąki (w tym trzęślicowe). Na stromych stokach gór znajdują się gołoborza i ostańce skalne, a pod osuwiskami i w rynna skalnych torfowiska. Na terenie ostoi mają źródliska największe rzeki Beskidu Wyspowego: Łososina, Mszanka i Stradomka. Fragmenty ich koryt nadal mają charakter naturalny.
W granicach ostoi stwierdzono obecność ok. 16 siedlisk z Załącznika I Dyrektywy Siedliskowej, głównie leśnych, ale także nadrzecznych, torfowiskowych, łąkowych i skalistych. Występuje tu także 14 gatunków zwierząt z Załącznika II Dyrektywy Siedliskowej: 4 gatunki nietoperzy, niedźwiedź, wilk, ryś, wydra, kumak górski, traszka karpacka, łosoś, brzanka, głowacz białopłetwy i minóg strumieniowy. Przez obszar ten przebiega ważny szlak migracyjny dla zwierząt przemieszczających się po Karpatach.
Beskid Wyspowy i Gorce stanowią wspólną ostoję dla wielu rzadkich i zagrożonych gatunków, dlatego w celu zachowania tutejszych populacji istotna jest ich kompleksowa i jednoczesna ochrona.
Na terenie ostoi stwierdzono 34 gatunki ptaków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej, w tym 27 gatunków lęgowych. Wśród tych gatunków aż 9 spełnia kryterium C6 (ponad 1% lęgowej populacji krajowej), są to: głuszec, cietrzew, puchacz, puszczyk uralski, sóweczka, włochatka, dzięcioł trójpalczasty, dzięcioł białogrzbiety, muchołówka białoszyja, a dalsze 2 najprawdopodobniej spełniają kryterium C7 (istotny regionalny udział w krajowej populacji): orlik krzykliwy i derkacz.

Pełna lista ptaków z Załącznika I DP znajduje się w pliku xls.

Granice ostoi "Beskid Wyspowy"

Ostoje ptaków "Beskid Wyspowy" i "Gorce"